Atak’55 HS5 – Vridos HS3 11-01-2014

inpakken en wegwezen

De uitwedstrijd in het verre waspik (door de Muppets altijd een reden tot leuke woordgrappen zoals sopschwanz, schroblul, boenpenis) was er één om snel te vergeten. Vol goede moed reisden we af naar de wat lastig te vinden sporthal (de navigatie in de audi van Fozzie is niet meer wat het geweest is) en in de kleedkamer was er nog sprake van een gezonde spanning voor de wedstrijd. Graaf Tel was om één of andere reden 10 minuten later in de kleedkamer en hij vertelde dat dit te maken heeft met moeilijkheden rondom de verbouwing van zijn woning. Jawel, graaf Tel heeft een nieuw kasteel beste lezers, maar dit heeft wel tot gevolg dat de afstand naar Giessenburg onoverbrugbaar wordt. Tot 31 januari (het sluiten van de transfer markt) zijn wij in gesprek met diverse verenigingen in de omgeving van Utrecht waarnaar we noodgedwongen Graaf Tel naar moeten laten vertrekken. De transfersom luidt naar verluidt een jaar gratis cassis en een doos vol candybars (liefst Mars) De meeste verenigingen hebben nog niet gereageerd maar de muppets verwachten dat zij het liefst wachten tot de laatste dag van de transfermarkt en niet te gretig willen toehappen, om zo de concurrent te snel in de kaarten te laten kijken.

Eenmaal op het veld met Fozzie, Sam the Eagle, Waldorf, Graaf Tel, Tanimal en floyd Pepper bleek dat de tegenstander van een ander kaliber was dan wij en dat we vol aan de bak moesten hetgeen in de eerste set ook aardig leek te lukken. Tot 10-10 gingen we aardig mee in het geweld. De nieuwe opstelling gaat steeds beter draaien en zoals zo vaak dachten we de beer alweer geschoten te hebben totdat Atak echt lekker ging draaien. Na twee keer knipperen met de ogen stond de eindstand van de set op 25-12. Wat was hier gebeurd. Tanimal leek niet helemaal lekker in de wedstrijd te zitten en dat scheelt toch al snel een paar mooie aanvallen per set. Ook Graaf Tel leek zijn draai niet te kunnen vinden nu hij weer als buitenaanvaller is geposteerd. de tweede set gingen we er vol voor. Opnieuw eindigde de set teleurstellend in 25-11 De derde set was daadwerkelijk het dieptepunt. vanaf de bank zat Koekiemonster zich te verbijten. En dit kwam niet alleen door het vertoonde spel. de imponerende scheidsrechter (geschatte leeftijd van de dame in kwestie: 18 lentes) blies een sterke partij maar zorgde er ook voor dat alles uit de kast werd getrokken om de aandacht te trekken. In de vierde set dacht koekie zelf de scheids van haar troon te moeten stoten door zeer onopvallend tegen de scheidsrechter stoel aan te botsen. Niets bracht de scheids van haar stuk (en dat was ze..) en de derde en vierde set gingen ook teleurstellend met 25-7 en 25-12 (toch nog twaalf punten….) naar de mannen van Attak.

Aangezien de klok inmiddels liet weten dat het etenstijd was werd op de terugweg een bezoek gebracht aan  “de Lange muur”  in Sleeuwijk. De eigenaresse schrol zich rot toen 7 losgeslagen muppets geen gerecht wilde bestellen maar aan de mevrouw in kwestie vroegen om “wat lekkers neer te zetten..” Ze moest diep na denken of er door de gasten in de keuken wel wat lekkers kon worden gefabriceerd, maar eerlijk is eerlijk, na een half uurtje bleek deze daar glansrijk in geslaagd. Na heerlijk getafeld te hebben verlieten we Sleeuwijk om in alle stilte weer terug te keren in Giessenburg. Er moest donderdag weer hard getraind worden want deze wedstrijd was niet representatief voor de voortuitgang welke de afgelopen weken echt zichtbaar was.

Even geen wedstrijden. 6 februari de kraker tegen Podarwic in Aalst.