Vridos H1 met wederom een verslag…en wedstrijd (3-2).

Giessenburg – Huh, wederom een wedstrijdverslag van een verloren wedstrijd? Ja…, als verslaggever schrijf je natuurlijk liever positieve verhalen, een mooie boodschap of een noemenswaardige gebeurtenis, maar negatieve berichtgeving is ook publiciteit! Afgelopen week is er voor de mannen van Heren 1 in ieder geval genoeg gebeurd om weer uitgebreid verslag te doen van de avonturen van Slavincie en consorten… om nog maar niet te reppen over de wedstrijd waarin meer verloren werd dan de kans op promotie en de wedstrijd zelf.

Donderdagavond, enkele minuten voorafgaande aan de training waarin Slavincie met zijn jonge volgers weer overtuigend wist te winnen van Good Oldie, Wout-01, Patrick, ons Bartje en Thom-AS aan de overzijde, werd het laatste wedstrijdverslag van afgelopen zaterdag nog eens uitgebreid geëvalueerd en al snel duidelijk dat er na zaterdag weer een uitgebreid verhaal ten digitale tonele moest verschijnen. In DIE strijd winnen we als team in ieder geval van alle concurrenten in de poule en dus werden na de training de stoelen aan de bar weer snel verdeeld en kon het gebeuren onder leiding van barkeeper Kees van start. Er werd gepraat, gelachen en veelvuldig gediscussieerd, met of zonder de betrokken hoofdpersoon, over de breedste onderwerpen. De mysterieuze Kevin kwam in al zijn hoedanigheid weer uitgebreid aan bod en ook alle Nienkes met of zonder S moesten de revue passeren vanwege de interesse van mmmM, alias Netty, over het (liefdes)leven van mmM. Kortom een ideale voorbereiding voor weer een mooie wedstrijdverslag. In DIE strijd winnen we als team in ieder geval van alle concurrenten. Vervolgens werd zaterdagochtend voor het treffen met Fusion ook nog eens snel pijnlijk duidelijk dat mmM onder de tinderende bouwvakkers minder succesvol blijkt en vervolgens direct al zijn eerste afwijzing te pakken had ten nadele van ons Bartje. Een klein deukje in het imago van mmmM en dus kon Bartje toch weer zelf buitenshuis aan de slag, wat hij trouwens van horen zeggen leuker vind dan het spelen van een wedstrijd.

Kortom, voor de wedstrijd gebeurde gelukkig weer voldoende om achteraf een uitgebreid weekverslag te kunnen schijven. Een wedstrijd tegen de nummer 10 uit de competitie zou het namelijk nooit worden en het gapende gezicht van mmmM sprak daarbij boekdelen. Het spel varieerde teveel, het tempo lag te laag en aanvallend wist menig speler te weinig te scoren om uiteindelijk enigszins van betekenis te zijn. Alleen in de vijfde set voltrok zich nog een noemenswaardig feitje wat zelfs tot op de tribune voor beroering zorgde en waardoor onze Good Oldie voorlopig zijn vijftig tinten grijs thuis kan laten zien. Vanuit een waanzinnige set-up van onze spelverdeler mmM dacht Erik nog even aan te zetten voor de winst van de vijfde set, maar bij het neerkomen koos hij liever de zijde van Fusion en barstte daarbij in tranen uit. Weer opgepakt door onder andere Wouter en weer onder het water… zodra het, ditmaal koude, water zijn lichaam raakt begint de verslagen man zijn relais en groeit zijn voet op tot buitengewone proporties. Ja, onze Erik zijn we voorlopig kwijt en moeten we voorlopig toevertrouwen aan de liefdevolle handen van Renate. Die komt voorlopig in niets te kort om überhaupt nog honger te krijgen. Het uitspelen van de wedstrijd zat er dus niet in en zodoende wisselde wannabe teamcaptain Slavincie natuurlijk zichzelf erin om het laatste puntje te scoren (voor de tegenpartij), het lijkt wederom een complot.. In DIE strijd winnen we als team in ieder geval van alle concurrenten.

En dus hopen we dat wonderdokter Dre voor volgende week wat bijzonders in petto heeft… want de honger naar broodnodige punten is nog niet gestild, Good Oldie zoekt voorlopig thuis tussen de lakens, Joske heeft volgende week een andere afspraak en mmM heeft zijn tindergebied alweer uitgebreid naar de Alpenlanden om daar weer de nodige (panda)punten te verzamelen. We wensen Andre alvast succes met ijsberen, want het eind is zoek…