WIK 6 – Vridos 2

Na ruim 2 weken pauze, stond de semi-topper tegen het op de 5e plaats staande WIK 6 op het programma. Op een doordeweekse avond, dat wel. Maar gelukkig niet door de door een ieder zo verfoeide woensdagavond, zoals tegen Vollido, eerder dit seizoen. Nee, dit keer was de wedstrijd gelukkig op een dinsdagavond….. En dan ook nog in Groot-Ammers. Man, hoe krijgen ze verzonnen. Maar goed.

Zoals duidelijk op Teamers afgesproken, had Vincent eerst Marijn opgehaald, waarna ze Krijn op het station ophaalden, in de auto van Marijn, en ze hadden LennB ook nog opgepikt, en ….

In ieder geval konden we redelijk op tijd vertrekken vanuit Giessenburg, en waren we ruim op tijd bij De Reiger in Groot-Ammers. Snel omkleden, want dan hadden we nog wat extra tijd om te kijken naar de trainingen die nog aan de gang waren. Leuk.  Om 20.45 uur konden we dan eindelijk aan een korte doch hevige warming-up beginnen. Al gauw bleek dat Martin nog steeds niet goed van zijn talloze door “volleybal-oorlogswonden” getergde lijf gebruik kon maken. Hij deed dus niet mee. De overgebleven 6 heren begonnen fris en fruitig aan de wedstrijd, en de eerste set was alweer voorbij voordat hij goed-en-wel begonnen was. Uitslag: ‘veul’ tegen ‘wainig’.

Set 2 en 3 waren het beste te kenmerken als vele sets die Vridos 2 eerder dit jaar heeft gespeeld: wel gewonnen, maar niet overtuigend, en waarbij scoren steeds lastiger verliep. De 4e set verliep niet veel anders. Hij begon aarzelend, en helaas werd de trend uit set 2 en 3 doorgezet. Alleen nu met een negatief resultaat, want deze set werd net met 2 punten verschil verloren.

Gelukkig bood ook hier de 5e set weer verlichting, al werd deze toch wat aarzelend ingezet, met een katterig gevoel over de nodeloos verloren set. Maar dan: “Komt tijd, komt raad”. Oftewel “komt bier, komt plezier”. Het negatieve gevoel was al gauw naar de achtergrond verdwenen na het nuttigen van het eerste pintje. Het bericht dat Wout binnenkort opa wordt, verhoogde de feestvreugde alleen nog maar meer. Wout ba(e)alde eerst wel een beetje, maar deed daarna toch weer onverdroten mee. Ook het bericht dat Lenn “Kees-z’n-nootjes” (of zoiets) had binnengekregen op z’n handy, zorgde voor een algeheel en breed gedragen gevoel van jolijt. Needless to say, ook in deze set werd de tegenstander ruimschoots (letterlijk) naar huis gespeeld, en bleef Vridos 2 fier overeind.

Zo eindigde de avond met een vrolijke noot, en gingen de Vridos-mannen naar huis met 4 punten in de tas, en fier aan kop van de competitie.